سكوت عشق

 وقتی که دیگر رفت من به انتظار آمدنش نشستم

وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد من او را دوست داشتم

وقتی او تمام کرد من شروع کردم

وقتی او تمام شد من آغاز شدن

و چه سخت است تنها متولد شدن

براي غربت شبم مژده اي از سحر مياد

صداي پاشو مي شنوم تو کوچه ها قدم زنون

پر مي کشه دلم براش به سوي ماه تو آسمون

آهاي آهاي ستاره ها فانوس راه اون بشين

بگين بياد از اين سفر تو اين شب ستاره چين

پنجره ها رو وا کنين گل بريزين سبد سبد

مياد که پيشم بمونه گفته نمي ره تا ابد

ستاره ها بهش بگين جدايي و سفر بسه

بگين به اين شکسته دل يه عمره دلواپسه

                                             مثل يک بيت ته قافيه ها خواهم مرد

تو که رفتي همه ثانيه ها سايه شدند

                                            سايه در سايه اين ثانيه ها خواهم مرد

شعله هاي بي تو ز بي رنگي دريا گفتند

                                            موج در موج در اين خاطره ها خواهم مرد

گم شدم در قدم دوري چشمان بهار

 از<<>> حاج عماد

اگر دنياي ما دنياي درد است                                                  بدان عاشق شدن از بهر رنج است

اگر عاشق شدن پس  يك گناه است                                            دل عاشق شكستن صد گناه است

تو كه آتشكده عشق و محبت بودي              چه بلا رفت كه خاكسترخا موش شدي

 خلق واگرچه وفا نيست وليكن گل من          نه گمان دار كه رفتي و فراموش شدي

ساده نگير اين همه سادگي رو

ساده نگير اگه هنوز مي توني

پاي همه سادگيهات بموني

خسته نشو اگه تموم راهها

پيش تو و سادگيهات بسته شن

طاقت بيار اگه همه آدما

از اينكه پا به پات بيان خسته شن

آخر خط جاده هاي خسته

بگو چقدر راه نرفته مونده

پشت دلت وقتي به خون نشسته

چند تا ترانست كه كسي نخونده

دووم بيار خسته نشو از سفر

تنهاييتم بذار رو دوشت ببر

ترانه باش اونور آخر خط

به نقطه مي رسي بيا سرخط

دل ربایی همه ان نیست که عاشق بکشند<<>>خواجه ان است که باشد غم خدمتکارش

جای ان است که خون موج زنددر دل لعل<<>>زین تغابن که خزف میشکندبازارش

بلبل از فیض گل اموخت سخنی در نبود<<>>این همه قول غزل تعبیه در منقارش

 ای که در کوچه معشوقه ما میگذری<<>>بر حذر باش که سنگ میشکند دیوارش

ان سفر کرده که صد قافله دل همره اوست<<>>هر کجا هست خدایا به سلامت دارش

صحبت عافیت گر چه خوش افتاد ایدل<<>>جانب عشق عزیز است فرو مگذارش

صوفی سر خوش از این که دست کج کرده کلاه<<>>به دو جامه دیگر اشفته شود دستارش

دل حافظ که به دیدار تو خو گر شده بود<<>>ناز پرورده وصالت مجو ازارش